دوّم : جماعت : يعنى بايد عدد مزبور به اماميكه واجد شرائط است اقتداء كنند ، پس جمعه بطور فرادى باطل است . سپس مىفرماين : دو شرط مزبور تنها در ابتداء اقامه جمعه شرط بوده نه در بقاء و استدامه ، بنابراين در اثناء يعنى بعد از گفتن تكبيرة الاحرام امام اگر عدد معتبر بهم خورد و مثلا يكنفر مرد لازم است باقى نمازشان را ادامه بدهند حتّى اگر حادثه نامبرده براى امام جماعت رخ داد و كسى كه شايستگى براى امامت را داشته باشد در بين آنها نبود واجبست باقى نماز را بطور فرادى ادامه دهند . ولى اگر يكى از دو شرط قبل از تكبيرة الاحرام امام مفقود شود جمعه باطل شده و وجوبش ساقط مىگردد و اگر در اثناء خطبه شرط عود كند بر خطيب لازمست مقدارى را كه در حين فقدان شرط خوانده در صورتى كه از اركان خطبه باشد اعاده نمايد ، ولى اعاده غير ركن لازم نيست . قوله : احدهم الامام : ضمير مجرورى در [ احده ] به خمسة راجع است . قوله : و هذا يشمل شرطين : مشاراليه [ هذا ] عبارت [ اجتماع خمسة الخ ] مىباشد . قوله : لصحّة مستنده : يعنى مستند عدد مزبور . قوله : و يشترط كونهم ذكورا : ضمير در [ كونهم ] بعدد نمازگذاران راجعست . قوله : و سيأتى ما يدلّ عليه : ضمير در [ عليه ] باشتراط امور مذكوره راجعست .